نيمكت

دكتر مددي معاونت فرهنگي دانشگاه زنجان وعباس پاليز دار كه چهره هاي خبر ساز رسانه ها در اين روزها شده اند! در يك موضوع با هم اشتراك دارند وآن مفهوم افشاگيري ست! در ادبيات سياسي اين روزها افشاگيري كاركردي استراتژيك پيدا كرده است ودر تدوين تاكتيك هاي اجراي آن، دكترين حاكم بر فضاي فكري اتاق هاي فكر معمولا نگاهي تخريبي تنبيهي را هدف گذاري مي كنند .فيلم مستند روزي مددي بي مددي فارغ از بار دراماتيكي كه در ساختار وريته خود دارد،نگاه خلاقانه دانشجويان زنجان را در تدوين يك افشاگيري به نمايش مي گذارد وتاكيدي بر تقويت نگاه خلاقه در ساختار تاكتيكي مفهوم افشاگيري دارد

لينك فيلم: http://ie.youtube.com/watch?v=CEfYcZcJccM

؟پرسش هاي جدي زندگي را چه كسي بايد پاسخ دهد؟

آيا سياست در كشور ما مانند دو نفر است كه در دو قله كوه ايستاده اند وبه هم سنگ پرتاب مي كند ومدام سنگ هايشان از آن بالا به سر مردم پايين كوه مي خورد؟

آيا ملاك باز خواست آدم ها افكارشان است؟

آيا كسي كه در تعيين سرنوشتش دخل وتصرفي نداشته بايد كمبودهايش را بر سرش كوبيد؟

آيا گوته حماقت كرد كه در سن پانزده سالگي عاشق پير زني هفتادوپنج ساله شود؟

آيا انسان دشواري وظيفه است؟

آيا حقيقت در دروغ پنهان است؟

آيا جهان را عاشقان ساخته اند وعقلان بهره اش را برده اند؟

آيا وقتي مي گويند سياست پدر ومادر نمي شناسد ،حرفي زاهد انه است؟

آيا خلاقيت ،ژن ،تحصيلات وتفكر فا صله طبقاتي ايجاد مي كند؟

آيا اگر انسان در هر شرايطي بتواند به هر مقامي چه سياسي،چه مذهبي وچه هنري نه بگويد ،اين معناي آزادي است؟

آيا بايد در مقابل مفاسد اقتصادي احمقانه لبخند زد؟

آيا نجات دهنده واقعي من ،خودم هستم؟

آيا تفكر هميشه تلفات دارد؟

آيا شايستگي هاي انسان در تنهايي متجلي مي شود؟

آيا در جهان همه به دنبال آرامش اند؟

آيا همه بايد كتاب شازده كوچولوي اگزوپري را بخواند؟

آيا قانون كارما يك واقعيت است؟

آیا خداوند برای همه کافی هست؟

آيا قرن ما اگر شاعر داشت هوا بهتر بود؟

آيا مي شود سرفه،سكسكه،دود وعشق را پنهان كرد؟

آيا توالت فرنگي بهتر است يا سنتي؟

...

كاش خدا لب بگشايد وسخن بگويد... قرن ما قطعا پرسش هاي خيلي جدي تري را در خود دارد